خانه » دسته‌بندی نشده » بیماری های خاص غواصی

بیماری های خاص غواصی

بیماری های خاص غواصی (مرتبط با بیمار یهای فشار)

Pressure related Diving Disorders

*آناتومی گوش و باروترومای گوش

گوش از لحاظ آناتومی به گوش بیرونی )خارجی(، میانی و داخلی تقسیم شده است.گوش بیرونی شامل بخش قابل مشاهده ای از لاله گوش و کانال گوش خارجی است.

دهلیز گوش خارجی  ، امواج صدا را جمع آوری میکند و آنها را به کانال گوش و بر روی طبل گوش منعکس میکند.

گوش میانی یک حفره ای به اندازه نخودفرنگی است که در بخش استخوانیِ جامد جمجمه محصور شده است.

گوش میانی توسط طبل نازک کاغذی شکل از گوش خارجی جدا شده است. ساختارهای مختلفی وجود دارد که به فضای گوش میانی باز می شود.

شیپوراوستاش Eustachian Tube

گوش میانی را به گلو متصل میکند، و ورود هوا به حفره گوش میانی را مُیسر میسازد.

سینوس ماستویید Mastoid sinus

نیز از گوش میانی خارج می شود. دو دهانه در سطح استخوان داخلی فضای گوش میانی وجود دارد که به نام پنجره های گرد و بیضی معروف اند و این نام به خاطر شکل آنهاست. این دهانه ها گوش میانی را به گوش داخلی متصل میکند.

پنجره بیضی شکل غشاء سختی است که به انتهای یکی از سه استخوانهای گوش میانی  ، متصل است در حالیکه

پنجره گرد توسط یک پوست نازک و ظریف بسته شده است.

طبل گوش )پرده صماغ(، با سه استخوانچه گوش کوچک یا incus ، malleus – ossicles و stapes به پنجره

بیضی شکل متصل شده است. این زنجیره استخوانی که با چشم غیر مسلح به سختی قابل رویت است، ارتعاشات

صوتی را از طبل گوش به گوش درونی انتقال  میدهد.

گوش میانی با گوش خارجی و داخلی ارتباط برقرار میکند و انتقال صدا از گوش خارجی به گوش داخلی صورت

میگیرد. گوش داخلی شامل ارگانهای شنوایی و تعادل میباشد. گوش داخلی کاملاً در استخوان محصور شده و با مایع سیال پُر شده است. اندام شنوایی )حلزون( ساختار مارپیچی شکل دارد و حاوی مایعی است که سلولهای عصبی را احاطه کرده و آنها را به ارتعاش صدا حساس میسازد.

یک سیستمی از ۳ کانال نیم دایرهای نیز با این مایع پُر شده است، و این اندام تعادلی به وضعیت سر و حرکت حساس است. این اندام تعادلی سیستم وستیبولار  نامیده می شود.

مکانیزم شنوائی THE MECHANISM OF HEARING

سیستم شنوایی با یک روش هوشمندانه کار میکند. لرزش صدا، توسط دهلیز گوش خارجی دریافت و سپس منعکس شده و به سمت پایین کانال گوش راهنمایی میگردد در حالیکه ارتعاش آن باعث می شود که طبل گوش در پایان کانال گوش به لرزش درآید.این ارتعاشات ارسال شده توسط سیستم زنجیره استخوانی اهرمها در پنجره بیضی شکل بزر گنمایی می شوند.درنتیجه گوش بیرونی )هوا( و گوش میانی، امواج صدا را به گوش داخلی هدایت میکنند.

آسیب به گوش خارجی و میانی، مانع هدایت امواج صوتی به گوش درونی می شود و بنابراین باعث ناشنوایی امواج

رسانا میگردد. آسیب به گوش خارجی و میانی فرکانس پایین صدا را تحت تأثیر قرار میدهد )آنها معمولاً با گفتگو

فرکانس هایی را در محدوده، ۴۰۰۰ – ۲۵۰ هرتز به کار می برند(.

در پنجره بیضی شکل، امواج صوتی به امواج فشار در سیال روغنی حلزون تبدیل می شوند. از آنجاییکه سیال تراکم ناپذیر است، ارتعاشات درونی و بیرونی پنجره بیضی به واسطه پنجره گرد جبران می شود و به ترتیب بیرون

و درون گوش متورم می شوند.

حلزون گوش طوری تنظیم شده است که ارتعاشات فرکانس های مختلف از طریق آن منتقل می شود و در مناطق

خاص طنین انداز میگردد، و اجازه می دهد تا گوش بین فرکانس های مختلف صدا فرق بگذارد.

این فیبرهای عصبی حسی در داخل گوش تحریک می شوند و هنگامیکه به مغز میرسند، این جنبشها بعنوان صدا

شناخته میشوند. آسیب به این سیستم باعث ناشنوایی حسی عصبی می شود.

باروترومای گوش خارجی External Ear BAROTRAUMA

اگر کانال گوش خارجی مسدود شود، گاز محصور شده فشرده خواهد شد و به همین ترتیب، حین نزول حجم گاز

کاهش مییابد. )قانون بویل: حجم گازها با وارد شدن فشار به طور منظمی کاهش می‌یابد؛ به عبارت دیگر، در گازها همواره میان حجم و فشار رابطه‌ای وارونه وجود دارد.

مسدود شدن گوش خارجی باعث تورم بیرونی پرده صماخ یا )طبل گوش( میشود و باعث متورم شدن و کبودی غشای پوست کانال گوش میگردد.

انسداد کانال گوش از طریق سفت شدن اتصالات کلاه، موم در گوشها، رشد استخوانی  در گوش و یا محافظ های گوش انجام می شود. از آنجا که این وضعیت میتواند در عمق کمتر از ۲ متر ایجاد شود، محافظ های گوش درهرنوع از غواصی نباید استفاده شوند.

علائم عبارت اند از: ناراحتی و درد در هنگام نزول، خونریزی از گوش خارجی و سایر اثرات فشار باروتروما در گوش

میانی، مثل دشواری در یکسان سازی فشار گوش میانی در هنگام نزول.

باروتروما گوش میانی هنگام نزول MIDDLE EAR BAROTRAUMA OF DESCENT

حین نزول خطر اصلی باروتروما گوش میانی وجود دارد، و محل شایع آن در گوش میانی است. حدود یک چهارم

از کارآموزان غواصی به طور متفاوتی این را تجربه می کنند.

هنگامیکه غواص در آب فرو میرود، فشار آب اطراف او افزایش مییابد. این فشار به مایعات بدن و بافتهای اطراف

فضای گوش میانی انتقال یافته و باعث فشرده سازی گاز در گوش میانی می شود )قانون بویل= حجم گازها با وارد شدن فشار به طور منظمی کاهش می‌یابد؛ به عبارت دیگر، در گازها همواره میان حجم و فشار رابطه‌ای وارونه وجود دارد.)

غواص از این احساس فشار آگاه است و به طور ارادی کاهش حجمِ گاز گوش میانی را توسط «یکسان سازی گوش یا

پاکسازی جبران میکند.در این مانور، هوا لوله Eustachian را پر میکند تا جانشین حجم گاز فشرده در فضای گوش میانی شود. راههای انجام این عمل بعداً توضیح داده می شود.

اگر غواص در تعادل شکست بخورد، فشار آب به سمت طبل گوش درونی تحمیل خواهد شد، اگر فشار آب به داخل

گوش میانی کشیده می شود احساس فشار با درد گوش افزایش مییابد. در عین حال، کاهش حجم گاز در گوش میانی با خون و مایعات بافت جبران می شود، مخاط  فضای گوش میانی متورم می شود. درنهایت، عروق خونی بیش از حد گشاد شده، پاره میشوند، و رگهای درون طبل گوش و فضای گوش میانی خونریزی میکنند.

برطرف شدن آسیب بافت گوش چند روز یا چند هفته به طول میانجامد. گاهی اوقات، طبل گوش )پرده صماخ( به

خودی خود قطع یا پاره می شود. عمقی که در آن آسیب رخ میدهد، بستگی به اندازه فضای گوش میانی و قابلیت

انعطاف پذیری پرده صماغ گوش دارد. عمق این آسیب به طور معمول نزدیک ۲- ۱ متر رسیده است. اگر غواص

نتواند با مدت زمان لازم برای رسیدن به این عمق به تعادل برسد باروترومای گوش احتمالاً رخ میدهد.اگر غواص بتواند گوش خود را در سطح به تعادل برساند، مشکلات شایع غواصی برطرف می شود، بیشتر مشکلات مربوط به تکنیک نادرست غواصی است.

ویژگیهای بالینی: Clinical Features

احساس فشار اولین علامت، آسیب به گوش است. حس فشار ممکن است به درد منجر شود که معمولاً شدید، تیز

است و به سمت ناحیه مبتلا به درد متمرکز است. در صورت نزول غواص، حسِ درد افزایش مییابد، مگر اینکه او

فضای گوش میانی خود را متعادل کند.

اگر غواص به نزول ادامه دهد، تا وقتیکه پرده صماخ پاره شود، او به راحتی فشار یا درد را پس از احساس سرما در گوش خود تجربه خواهد کرد و این به خاطر آب دریاست که وارد فضای گوش میانی می شود، وباعث سرد شدن استخوان و بافتهای نزدیک اندام تعادل می کرد.

جریانات حرارتی ممکن است در داخل اندام تعادل تولید شود و باعث تحریک و سرگیجه شود. بعد ازاینکه مایع در پایین لوله Eustachian فضای گوش میانی جاری شد، مایع پرده صماخ نیز ممکن است احساس شود و پایین گلو بچکد.

سوراخ بزرگ پرده صماخ گوش که در یک غواصی در عمق ۸ متری بدون یکسان سازی )برابری( مناسب

ایجاد شده است.

هنگامیکه باروترومای گوش میانی، با پارگی پرده صماخ همراه باشد، باعث dizziness می شود. این احساس، سرگیجه  نامیده می شود. همچنین ممکن است با تهوع و استفراغ همراه باشد. استفراغ در زیرآب تغذیه هوا را مسدود میکند و به آسپیراسیون آب دریا ( Vomitus ) و غرق شدن منجر می شود.حتی مقدار کم باروتروما بعد از غواصی باعث می شود که درد یا ناراحتی در ناحیه گوش حس شود. اغلب احساس پُری یا آب  در گوش وجود دارد و صداها ممکن است در ظاهر خفه شوند. شاید صداهای Crackingنیز شنیده شوند )به ویژه جویدن، بلعیدن و یا حرکات فک(، و این صداها با حبابهای هوا درخون/ مخلوط مایعات بدن در گوش میانی شنیده می شوند. هنگامیکه گاز گوش میانی حین صعود افزایش یابد، گاهی اوقات خون از گوش میانی به سمت پایین لوله Eustachian روان می شود )قانون بویل)غواص ممکن است پس از رسیدن به سطح از خونریزی کم بینی خود مطلع شود، ظاهراً در همان ناحیه باروتروما صورت میگیرد یا خون در گلو جاری می شود.

نشانه های دیگر مربوط به باروتروما گوش عبارت اند از: صدای جیغ و فریاد ( Squeaking ) در طول یکسان سازی و یا احساس اکو  و یا درد خفیف و حساسیت بیش از حد گوش در منطقه ماستوئید پس ازغواصی.

گاهی اوقات، غواص درد کمتری در ناحیه گوش احساس میکند، با اینکه او درد زیادی ندارد امّا خطر باروترومای

گوش بسیار جدی است. این غواصان همیشه با خطر جدی روبه رو هستند و آسیب پذیر می باشند، در نتیجه باروترومای گوش میانی معمولاً بدون هشدار رخ میدهد.

سایر افراد نیز میتوانند پس از قرار گرفتن در معرض فشار کم از آسیب جدی باروترومای گوش رنج ببرند، بعنوان

مثال، در استخر شنا به ویژه اگر غوطه وری و قرار گرفتن در معرض فشار در مدت چند دقیقه صورت گیرد. با پیشرفت آسیب شناسی گوش درونی در مییابیم که حقیقتاً مشکل جدی باروترومای گوش میانی به علت خونریزی یا پارگی پنجره گرد و باعث از دست دادن دائمی شنوایی است.

درمان Treatment

غواصی که باروترومای گوش میانی را تجربه کرده است، به معاینه پزشک غواص نیاز دارد تا بیماری را تشخیص و

عوارض آن را بررسی کند مثل پارگی پرده گوش و یا آسیب گوش داخلی،ارزیابی این موارد و مشاوره در پیشگیری مشکلات آینده، مهم است.

آزمونهای شنوایی، برای آزمایش آسیب و عملکرد گوش میانی و داخلی ضروری هستند. گاهی اوقات، ممکن است دکتر داروی ضد احتقان خوراکی و )یا اسپری بینی( تجویز کند تا به باز شدن لوله شیپور  کمک کند، درحالیکه آنت ییوتیکها ممکن است به خاطر عفونت بینی یا گلو تجویز شوند، و یا عفونت در خون گسترش یابد ودر حفره گوش میانی جمع شود.

این عوارض، معمولاً به صورت تکرار درد، چند روز یا چند ساعت بعد از باروتروما ظاهر می شود. قطره های گوش

به گوش میانی نمیرسد و آنها بی اثر میباشند. اگر پرده گوش پاره شده باشد، استفاده از این قطره ها ممکن است مُضر باشد.

به محض اینکه عوارض خطرناک بیماری حذف شود، معمولاً درمان جدی ضروری نیست. به منظور آرامش و التیام

گوش باید از غواصی، پرواز و یکسان سازی گوش میانی اجتناب شود تا باروتروما رفع شود. این کار معمولاً۱روز تا ۲هفته طول میکشد.

طول مدت درمان به شدت باروتروما بستگی دارد. غواص نباید به غواصی یا پرواز بازگردد مگر اینکه پزشک،مشکل باروتروما را حل کند و قابلیت تعادل گوش را تأیید کند.

گاهی اوقات طبل نمیتواند درمان شود و نیاز به جراحی(وصله زدن )یا (پیوند زدن )توسط متخصص دارد.پس از آن، اگر معالجه به طور کامل صورت گیرد و یکسان سازی اختیاری گوش به آسانی نشان داده شود، در آن صورت، با اجازه پزشک غواص ادامه به کار ممکن می شود.

با بازگشت این علائم، لازم است )شنوایی سنجی(تکرار شود تا متخصص تشخیص دهد که هیچ آسیبی به گوش داخلی نرسیده است.

پیشگیری از باروتروما) PREVENTION OF BAROTRAUMAیکسان سازی فشار( Equalisation

یکسان سازی مناسب فشار، در فضای گوش میانی از باروترومای گوش میانی و داخلی جلوگیری خواهد کرد. هرگاه

عمق آب افزایش یابد، یکسان سازی ضرورتاً باید انجام شود. قبل از اینکه هرگونه ناراحتی در گوش احساس شود،

یکسان سازی باید بارها انجام شود. از آنجایی که بزرگترین تغییرات حجم در اینجا وجود دارد )که توسط قانون بویل

توضیح داده می شود( لازم است تا برابری بیشتر صورت گیرد. همیشه باید برای اجتناب از آسیب جدی یکسان

سازی آهسته انجام شود. تکنیک یکسان سازی گوش یک مهارت است که با تمرین بهبود می یابد.

 

برخی از غواصان میتوانند بدون هیچگونه تلاش یا فعالیت ظاهری یکسان سازی را برقرار سازند. عفونت دستگاه

تنفسی فوقانی علت احتقان گلو و دهانه لوله استاش است و ایجاد یکسان سازی را مشکل و یا غیر ممکن می شود.

تب یونجه، آلرژیها، داروهای snorting یا سیگار کشیدن اثر مشابهی دارند. غواصی با این شرایط مخاطره آمیزاست. انحراف تیغه بینی نیز ممکن است شخص را به باروترومای گوش و همچنین باروترومای سینوس مبتلا سازد.

چندین راه جدی و اختیاری برای یکسان سازی گوش میانی، قبل و حین نزول وجود دارد:

* مانور   :Valsalva مانوری است که با راه هوایی) دهان و بینی)بسته و کوشش برای بازدم با فشار انجام می‌شود.

اِشکال Valsalva این است که اگر با قدرت بیش از حد انجام شود احتمال دارد گوش داخلی آسیب ببیند.مشکل دیگر این است که بینی باید با انگشتان دست محکم گرفته شود، اغلب این کار با کلاه غواصی حرفه ای و یاماسکهای کامل صورت، انجام نمیشود و کار ساده ای نیست.

 

*مانورتوین بی: The Toynbee manoeuvre

این مانور شامل گرفتن بینی و فرو بردن نفس و بلعیدن بزاق دهان است که به طور همزمان انجام می شود. این عمل معمولاً باعث می شود که لوله استاش لحظه ای باز بماند و اجازه میدهد که هوا به گوش میانی وارد یا خارج شود.

باز شدن لوله استاش تنها به طور جزئی با این مانور صورت میگیرد، و این امر باعث فشار معکوس در حلق می شود.

بنابراین، تنها مقدار بسیار کمی از هوا میتواند به فضای گوش میانی منتقل شود. در نتیجه، این مانور نسبت به مانور Valsalva به خوبی قابل اجرا نیست، اما توسط بسیاری از غواصان به طور موفقیت آمیزی استفاده می شود.

*سایر مانورها :Others manoeuvre

باز شدن ارادیه لوله استاش )به روش BTV ( به طور دلخواه توسط بسیاری از غواصان باتجربه صورت میگیرد. آنها

این کار را از طریق انقباض عضلات خاص گلویشان انجام میدهند. این تکنیک، با نگه داشتن بینی و بسته شدن

دهان انجام می شود. آنها تلاش میکنند که حنجره )سیب آدم( را بالا نگه دارند، بنابراین Larynx را میتوان در اینه

مشاهده کرد. اگر این فرایند با موفقیت انجام شود، صدای مختصری در هر دو گوش شنیده می شود. توضیح این

تکنیک مشکل است، اما اگر غواصان بتوانند بر این تکنیک تسلط یابند یک روش مؤثر و کارآمدی است و نیروی

کمتری درگیر آن میشود و مانور را بارها و بارها میتوان اجرا کرد.

اگر غواص با هرگونه مشکلی مواجه شود، تکنیک لوری  که شامل)بلعیدن و سپس ضربه در همان زمان ( می باشد

ترکیبی از Toynbee + Valsalva  و یا تکنیک شماره ۲ ادموندز است.

تکنیک غواصی Diving Technique

هر کسی که دارای مشکلات یکسان سازی گوش میانی است، باید به آرامی روزی چند بار این روش را بر روی زمین

انجام دهد. تمرین باعث بهبود عملکرد می شود و آن را کامل میسازد.

در مراحل اولیه، برخی از آنان ممکن است به داروی ضد احتقان بینی نیاز داشته باشند تا )یکسان سازی( تعادل

گوش برقرار شود اما هنگام غواصی نباید از آنها استفاده شود.

هر غواصی که با باروترومای گوش میانی مشکل دارد، باید از تکنیکهای Lowry ، Valsalva ، یا Edmonds در

تمرین استفاده کند، با استفاده از این تکنیکها فشار مثبتی را در گوش میانی ایجاد میکنند. آنها نباید با تکنیکهای Toynbee ، swallowing یا BTV یا هر چیز دیگری تکیه کنند که حاصل آن فشار منفی در گوش میانی است، حتی اگر آنها لوله های استاش را باز کنند.

بسیاری غواصان از کاهش شنوایی رنج میبرند زیرا آنها نمیتوانند گوش خود را به درستی فشار بیرونی را با فشار گوش میانی برابرکنند . ( equalise )  روزی که غواصی تعیین شده است، غواص باید تأئید کند که قادر به equalise گوش خود قبل از اینکه به عملیات غواصی بپردازد میباشد.

در صورتیکه غواص به نزول اقدام کند، باید در هر متر یا کمتر یکسان سازی شود، به طوریکه هیچ فشاری را

احساس نکند. این فرایند یکسان سازی پیش از غواصی نامیده می شود تا وقتیکه حس فشار )درد واقعی( احساس

شود، این روش تکنیک سیار مطمئن و امنی است. در این مرحله، مخاط گوش میانی متورم میشود و لوله استاش

را مسدود میسازد و یکسان سازی مشکل تر می شود.

غواص در عملیات غواصی باید تصمیم به ادامه یا ختم عملیات نماید، اگر انجام عملیات غواصی برای او یک مسئله

مهمی است، بلافاصله یک کمی صعود کند و مانور یکسان سازی ( equalisation ) را تکرار کند.

غواص نباید به انجام غواصی »yo yo« پافشاری کند، یا در عمقی باقی بماند که در آنجا «احساس فشار » وجود دارد.

این وضعیت مطلوبی نمیباشد. اگر گوش، به راحتی یکسان سازی نشود، در این صورت ختم عملیات در غواصی

صورت می گیرد. اگر نزول ادامه یابد، )اثر قفل شدن( در شیپور استاش دیده می شود و غواص نمیتواند یکسان سازی

کند و این مسئله باعث اختلاف فشار بین گوش میانی و گلو میشود. در هنگام یکسان سازی ، غواص باید سَرش را به طور عمودی نگه دارد تا به عبور هوای بالای لوله استاش کمک کند. غواص تازه کاری که با گوشهای خود مشکل دارد، باید از ماسک صورت استفاده کند. این ماسک دسترسی آسان به بینی رامیسر میسازد و از طریق آن مانورهای مختلف به آسانی انجام می شود. هنگامیکه یکسان سازی انجام می شود، اگریک گوش دچار مشکل بیشتری شود، در آن هنگام، گوش را در سطح به یک طرف برگردانید. )و این عمل باعث میشود که شیپور استاش بیشتر عمودی شود، و هوا در زیر آب به سمت بالا عبور کند(.

عمل جراحیِ صحیح انحراف سپتوم بینی، قطع مصرف سیگار، و درمان مناسب URI ها و آلرژیها ممکن است برای

کسانی لازم باشد که مستعد این عوامل میباشند.

درمان Medication

زمانیکه اختلالی در گوش، بینی یا گلو وجود داشته باشد، دارو به منظور تسهیل یکسان سازی equalisationمورد استفاده قرار میگیرد. اسپری های ضد احتقان موضعی بینی و قطره ها مانند فنیل آفرین و ،Oxymetazoline

مخاط بینی و لوله استاش را کوچک میکنند، تراکم را کاهش میدهند و راه های هوایی را باز میکنند. برخی ازداروهای خوراکی از قبیل پزودوآفدرین اثر مشابهی دارد.

تا موقعی که این داروها مصرف شوند، غواصی امکان پذیر میباشد در غیر اینصورت، امکان غواصی وجود نخواهد

درباره ی زهرا اقبال پور

زهرا اقبال پور
مدیر عامل وعضو هیئت مدیره

همچنین ببینید

اختلالات عضلانی – اسکلتی (ارتوپدی)

تروما در دستگاه حرکتی: تروما اولین علت مرگ ومیر افراد زیر ۴۵ سال در آمریکا …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *